یک روز از زندگی

1405/08/05 3 بازدید

رویکرد در طراحی داخلی: الهام از طبیعت «طراحی داخلی بنیوس» در واقع اشاره به کاربرد اصول «زیست‌الگوسازی» (Biomimicry) در فضاسازی داخلی دارد؛ رویکردی که جانین بنیوس آن را به عنوان راهی برای حل چالش‌های انسانی از طریق تقلید از بهترین ایده‌های طبیعت معرفی کرد . در این نگاه، طبیعت نه فقط منبع الهام بصری (مثل فرم و رنگ)، بلکه یک مهندس و معمار آزموده است که پس از ۳.۸ میلیارد سال تکامل، راه‌حل‌هایی پایدار و بدون تولید زباله ارائه داده است . طراح داخلی با بهره‌گیری از این فلسفه، به جای پرسیدن «چه چیزی بسازم؟»، می‌پرسد «چه عملکردی را می‌خواهم با طراحی‌ام به دست آورم و طبیعت چگونه این عملکرد را حل کرده است؟» . از فرم تا سیستم: سطوح کاربرد در فضاهای داخلی کاربرد زیست‌الگوسازی در طراحی داخلی می‌تواند در سه سطح اصلی صورت گیرد: تقلید از فرم (مانند الگوهای هندسی کندوی عسل برای بهینه‌سازی فضا)، تقلید از فرآیند (مانند سیستم‌های تهویه طبیعی الهام‌گرفته از ساختار تپه‌های موریانه‌ای برای کاهش مصرف انرژی) و تقلید در سطح اکوسیستم (طراحی فضاهایی که در آن‌ها جریان مواد و انرژی به صورت حلقه‌ای و بدون اتلاف باشد) . به عنوان مثال، در طراحی داخلی پایدار، استفاده از مواد نوینی که با الهام از ساختار برگ‌ها یا پوست جانداران ساخته می‌شوند، می‌تواند به خودتمیزشوندگی یا تنظیم دما کمک کند و وابستگی به مواد شیمیایی و انرژی را کاهش دهد . این رویکرد، طراحی داخلی را از یک لایه تزئینی به یک سیستم یکپارچه و پاسخ‌گو به محیط تبدیل می‌کند. پیوند با سلامت انسان و پایداری یکی از وجوه مهم کاربرد اندیشه‌های بنیوس در طراحی داخلی، پیوند آن با «طراحی زیست‌گرا» (Biophilic Design) است. در حالی که زیست‌الگوسازی بر تقلید از هوش عملکردی طبیعت تمرکز دارد، طراحی زیست‌گرا می‌کوشد پیوند عاطفی و روانی انسان با طبیعت را در فضاهای بسته بازسازی کند . ترکیب این دو رویکرد می‌تواند محیط‌های داخلی‌ای خلق کند که هم از نظر مصرف منابع کارآمدتر باشند و هم سلامت روانی و آسایش ساکنان را ارتقا دهند. با این حال، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که فاصله معناداری میان گفتمان نظری این مفاهیم و کاربرد عملی آن‌ها در پروژه‌های واقعی وجود دارد و تحقق کامل این رویکرد نیازمند همکاری میان‌رشته‌ای میان طراحان، زیست‌شناسان و مهندسان است .